YPSIZ RECEPO σφαγέας των 120 παλληκαριών του Κεστανέπουναρ, Κίρεσλι, Γάσπασι και Τσοπάν Γιατάκ
Συγγραφέας:
Αν και αναφέρεται ότι ο Ιψίζ Ρετζέπ, ένας από τους σημαντικούς ηγέτες της πολιτοφυλακής των Εθνικών Δυνάμεων, γεννήθηκε στη Ριζέ το 1862, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των συγχρόνων του, η ημερομηνία γέννησής του είναι το 1855. Το οικογενειακό του όνομα είναι "Αμπντουλλάχ Εμιράλιογλου". Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Χουσεΐν Μπέη και της Τζεμιλέ Χανίμ. Ήταν γνωστός ως σκληρός, μαχητικός και ευσεβής άνθρωπος. Υπάρχουν επίσης πληροφορίες ότι ήταν επιδέξιος σκοπευτής και πάντα βοηθούσε τους φτωχούς. Υπάρχουν διαφορετικές αναφορές σχετικά με το παρατσούκλι "Ιψίζ" (που σημαίνει "χωρίς σχοινιά"). Η πιο συνηθισμένη είναι ότι πούλησε την περιουσία του στη Ριζέ, δώρισε μέρος της στους φίλους του που υπέφεραν στη φυλακή και δώρισε το υπόλοιπο στο τζαμί, και ότι του δόθηκε αυτό το παρατσούκλι επειδή δεν του είχε απομείνει περιουσία. Εκτός από αυτό το παρατσούκλι, ειδικά κατά τα χρόνια του Εθνικού Αγώνα, αναφερόταν κυρίως ως "Εμιτσέ" (θείος) λόγω της ηλικίας του.
Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ασχολήθηκε με το θαλάσσιο εμπόριο και τη μεταφορά επιβατών σε διάφορα μέρη της Ρωσίας, όπου πολλοί Ριζούντες πήγαιναν για δουλειά. Ασχολήθηκε επίσης με το λαθρεμπόριο και την πειρατεία. Κατά τα χρόνια που εντάθηκε η αρμενική ληστεία, μέλη Αρμενίων επιτροπών ήταν μεταξύ των λαθρεπιβατών που έφερε από τη Ρωσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αφού ενημερώθηκε για τις ζημιές που προκάλεσαν οι Αρμένιοι, συνειδητοποίησε το λάθος του και αργότερα σκότωσε μερικά από τα Αρμένια μέλη της επιτροπής που είχε ανταλλάξει. Μετά από μια πληροφορία, συνελήφθη στο Μπατούμ και καταδικάστηκε σε φυλάκιση στη Σιβηρία. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, αναγκάστηκε να εργαστεί σε λατομεία πέτρας. Δραπέτευσε το 1917 και ήρθε στο Ριζούν. Εκείνη την εποχή, το Ριζούντ βρισκόταν υπό ρωσική κατοχή. Εδώ, εντάχθηκε στην Επιτροπή Απελευθέρωσης, η οποία ιδρύθηκε για να προστατεύσει τον λαό και να συλλέξει πληροφορίες για τους Ρώσους. Όταν οι Ρώσοι δεν έφυγαν από το Μπατούμ σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ που υπογράφηκε στις 3 Μαρτίου 1918, ήταν μεταξύ των εθελοντών που συνόδευαν τις στρατιωτικές μονάδες που στάλθηκαν για να ανακτήσουν την περιοχή από τους Ρώσους.
Κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατοχής, ένα ρωσικό ιστιοφόρο 250 τόνων προσάραξε στις ακτές του Ριζέ. Ο Ρετζέπ Ρέις κατάφερε να το ανελκύσει και να το πάρει στην κατοχή του (υποστηρίζεται επίσης ότι έκλεψε ένα πλοίο φορτωμένο με προμήθειες από το Μπατούμι). Άρχισε να μεταφέρει άνθρακα από το Ζονγκουλντάκ στην Κωνσταντινούπολη με αυτό το πλοίο. Αυτό το εμπόριο συνεχίστηκε μέχρι που το πλοίο βυθίστηκε στα ανοιχτά του Κεφκέν στις αρχές του 1920. Μετά τη βύθιση του πλοίου, ο Ρετζέπ Ρέις και οι άντρες του βγήκαν στην ακτή και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Στη συνέχεια, μαζί με τους φίλους του, άρχισε να ληστεύει πλοία που περνούσαν από το Κεφκέν και να επιδίδεται σε ληστείες στην περιοχή. Η δύναμη της συμμορίας του, μαζί με τους συμπολίτες του που τον ακολουθούσαν, αυξανόταν μέρα με τη μέρα. Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων, δικάστηκε ερήμην από την κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Τα εν λόγω γεγονότα έλαβαν χώρα στα χρόνια που ακολούθησαν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χώρα βρισκόταν υπό κατοχή από όλες τις πλευρές και οι μειονότητες ενέτειναν τις αντάρτικες δραστηριότητές τους εναντίον των Μουσουλμάνων. Μία από τις περιοχές όπου οι ελληνικές αντάρτικες ομάδες ήταν ιδιαίτερα δραστήριες ήταν η περιοχή Κωνσταντινούπολης-Κοτζαελί. Αυτή η κατάσταση οδήγησε στην ταχεία εξάπλωση του κινήματος Εθνικής Αντίστασης, το οποίο ξεκίνησε στην Κωνσταντινούπολη μετά την Ανακωχή του Μούδρου, στην περιοχή της Σμύρνης.
Εκείνες τις μέρες, ο Ρετζέπ Ρέις ταξίδεψε από το Κεφκέν στην Κωνσταντινούπολη. Ενώ καθόταν σε ένα καφενείο στην πλατεία Τσεσμέ, ο Λοχαγός Ζιγιά Μπέης, εξέχουσα προσωπικότητα της Οργάνωσης ΜΜ και αξιωματικός στο Υπουργείο Πολέμου, τον πλησίασε και ζήτησε μια συζήτηση. Ζήτησε από τον Ρετζέπ Ρέις να πολεμήσει ενάντια στις ελληνικές συμμορίες που τρομοκρατούσαν την Κωνσταντινούπολη, ειδικά την περιοχή Σαρίγιερ. Ο Ρετζέπ Ρέις δέχτηκε την προσφορά. Συγκέντρωσε τους φίλους του από τη γύρω περιοχή, έστειλε μήνυμα στους γνωστούς του στη Ριζέ και γρήγορα σχημάτισε ένα απόσπασμα. Στη συνέχεια άρχισε να πολεμά ενάντια σε ελληνικές και αρμενικές συμμορίες. Μια ελληνική συμμορία που σχηματίστηκε στο Σαρίγιερ στριμώχτηκε ανάμεσα στο Ουσκουμρούκιοϊ και το Μπαχτσέκιοϊ, και όλα τα μέλη της σκοτώθηκαν. Αυτή η επιδρομή ήταν το πρώτο περιστατικό που έφερε το απόσπασμα του Ρετζέπ Ρέις σε εξέχουσα θέση. Τις επόμενες μέρες, οι επιδρομές εναντίον μειονοτικών συμμοριών συνεχίστηκαν. Η συμμορία Άντον, που βρέθηκε να τρώει σε ένα εστιατόριο στον Βόσπορο, εξουδετερώθηκε. Μέλη δύο ελληνικών συμμοριών στο Καρτάλ και το Πασάκιοϊ, που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, σκοτώθηκαν. Ο αγώνας ενάντια στις συμμορίες διεξαγόταν επίσης ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις. Άλλοτε ατομικά, άλλοτε συλλογικά, ελήφθησαν μέτρα εναντίον των στρατιωτών των κατοχικών δυνάμεων. Λόγω των δραστηριοτήτων του, καταζητούνταν παντού από τους Βρετανούς και μεταφέρθηκε στο Κεφκέν.
Ο Αντισυνταγματάρχης Ιππικού Ατίφ και ο Δρ. Λοχαγός Ραΐφ Μπέη έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη συμμετοχή του Ρετζέπ Ρέις στον Εθνικό Αγώνα. Με την εμπλοκή του Ρετζέπ Ρέις, οι Εθνικές Δυνάμεις απέκτησαν σημαντική επιρροή κατά μήκος των δυτικών ακτών της Μαύρης Θάλασσας και στις περιοχές της ενδοχώρας κοντά σε αυτήν. Τον Δεκέμβριο του 1920, ο Ρετζέπ Ρέις τοποθετήθηκε στη Χιλή. Έγινε μέλος της Εταιρείας Καρακόλ. Μετά από λίγο καιρό, η Εταιρεία διαίρεσε τις δυνάμεις της στην περιοχή του Μαρμαρά σε περιοχές. Ως αποτέλεσμα αυτής της ανάθεσης, ο Ιψίζ Ρετζέπ έγινε διοικητής του Κεφκέν. Για να ενισχύσει περαιτέρω το απόσπασμά του, ο Ρετζέπ Ρέις έστειλε μήνυμα στον Ματαρατζή Μεχμέτ Εφέντη στη Ριζέ και του ζήτησε να στρατολογήσει εθελοντές. Τόσο αυτοί οι εθελοντές όσο και ένα μέρος των 600 ατόμων που απελευθερώθηκαν από τη φυλακή από τον κυβερνήτη της Ριζέ Αχμέτ Φαΐκ Μπέη με άδεια της Άγκυρας για να συμμετάσχουν στον Εθνικό Αγώνα, εντάχθηκαν στον Ρετζέπ Ρέις.
Έχοντας αυξήσει σημαντικά τη δύναμή του στην περιοχή, ο Ρέις άρχισε να καταλαμβάνει εχθρικά πλοία που περνούσαν ανοιχτά από το Κεφκέν, καθώς και τοπικά πλοία που μετέφεραν φορτίο σε εχθρικές χώρες. Εν τω μεταξύ, συνέχισε τον αγώνα του εναντίον των ελληνικών συμμοριών. Ανησυχημένοι από αυτή την κατάσταση, οι Βρετανοί άσκησαν πίεση στην κυβέρνηση Νταμάτ Φερίτ να συλλάβει τον Ρετζέπ Ρέις και να εξαλείψει το απόσπασμά του. Για να παρέμβει, η κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης έστειλε την κανονιοφόρο Κεμάλ Ρέις στο νησί Κεφκέν. Αρκετοί αξιωματικοί και μερικοί στρατιώτες από την κανονιοφόρο αποβιβάστηκαν στο νησί και συναντήθηκαν με τον Ρετζέπ Ρέις. Βλέποντας ότι ο Ρέις ήταν πατριώτης, ο διοικητής πυροβολικού, Ιμπραήμ Μπέης, απέφυγε να πυροβολήσει που θα έβλαπταν αυτόν ή το απόσπασμά του. Ένα μήνυμα στάλθηκε από την κανονιοφόρο στο γραφείο του Αρχιπλοιάρχου του Κεράτιου Κόλπου, αναφέροντας ότι τα πυροβόλα του πλοίου είχαν δυσλειτουργήσει, ο προβολέας του ήταν σπασμένος και ότι έπρεπε να υποχωρήσει λόγω σκοταδιού. Καταλαβαίνοντας ότι ο Ρετζέπ Ρέις δεν είχε σκόπιμα συλληφθεί, η κυβέρνηση Νταμάτ Φερίτ έφερε τους αξιωματικούς της κανονιοφόρου ενώπιον στρατιωτικού δικαστηρίου, σέρνοντάς τους στη δίκη για μήνες. Παρόλο που η κυβέρνηση έλαβε άλλα μέτρα για να συλλάβει τον Ιψίζ Ρετζέπ και τον Λαζ Σερίφ, οι οποίοι βρίσκονταν στο νησί Κεφκέν, δεν πέτυχε τον στόχο της.
Ο Ρετζέπ Ρέις εγκαταστάθηκε αργότερα στην περιοχή Καράσου, ανατολικά του Κεφκέν. Διέσπειρε τους άνδρες του σε όλη την περιοχή, δημιουργώντας φυλάκια των έξι έως δέκα ανδρών. Πολέμησε όχι μόνο κατά των αρμενικών και ελληνικών συμμοριών, αλλά και κατά των επαναστατημένων Αμπχάζιων στην περιοχή. Το απόσπασμά του έγινε γνωστό ως το «Απόσπασμα Ορχανγκάζι». Μετά την ίδρυση του τακτικού στρατού, ο Ιψίζ Ρετζέπ και η πολιτοφυλακή του εντάχθηκαν σε αυτόν. Ωστόσο, ο Ρεΐς αρχικά αρνήθηκε να ενταχθεί στον τακτικό στρατό. Στις 2 Νοεμβρίου 1920, ο Μουχιτίν (Ακιούζ) Πασάς, Διοικητής της Κασταμονής και των γύρω περιοχών, του έστειλε επιστολή ζητώντας του να ενταχθεί στον τακτικό στρατό και να τεθεί υπό τη διοίκηση του Λοχαγού Εντίπ Μπέη, Διοικητή του Ντούζτζε. Ενώ ο Ρετζέπ Ρέις συμφώνησε να ενταχθεί στον τακτικό στρατό, δεν ήθελε να βρίσκεται αποκλειστικά υπό τη διοίκηση του Εντίπ Μπέη. Ως εκ τούτου, τέθηκε υπό τη διοίκηση του Οσμάν Μπέη, Διοικητή της περιοχής Μπολού. Με τις δυνάμεις του, οι οποίες είχαν γίνει σύνταγμα, πήγε στο χωριό Μεκετζέ και άρχισε να εργάζεται υπό τη διοίκηση του μετώπου. Το απόσπασμά του προσαρτήθηκε στην ομάδα Κοτζαελί και, μαζί με την πολιτοφυλακή του Αζίζ Καπτάν, σχημάτισε το «Τάγμα Κοτζαελί».
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί. Το απόσπασμά του σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην απελευθέρωση του Ερεγλί, το οποίο είχε καταληφθεί από τους Γάλλους στις 8 Ιουνίου 1920. Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Μάχης του Ινονού, εκτέλεσε με επιτυχία την εντολή, μαζί με άλλα αποσπάσματα, να εμποδίσουν την Ελληνική Ταξιαρχία στην Καντίρα να ενωθεί με άλλες δυνάμεις στη γραμμή Ινονού. Αργότερα, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκδίωξη των Ελλήνων από τη Σμύρνη. Βοήθησε επίσης άτομα που πέρασαν κρυφά από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες όχι μόνο στη διέλευση ατόμων αλλά και στην αποστολή όπλων από την Κωνσταντινούπολη στην Ανατολία.
Ο Ρετζέπ Ρέις έλαβε επίσης την εξουσία να εκδίδει έγγραφα απόλυσης εκ μέρους της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης. Χρησιμοποίησε αυτήν την εξουσία για να εκδίδει έγγραφα απόλυσης σε εκείνους τους άνδρες που είχαν ολοκληρώσει τη στρατιωτική τους θητεία αφού πολέμησαν στο πλευρό του στον Εθνικό Αγώνα (ωστόσο, ορισμένα από αυτά τα έγγραφα δεν έγιναν δεκτά από τα στρατιωτικά τμήματα και αυτά τα άτομα αναγκάστηκαν να πάνε στον στρατό). Πολλοί λιποτάκτες και εγκληματίες στο απόσπασμα εντάχθηκαν στον Ρετζέπ Ρέις, συνεισφέροντας σημαντικά στον Εθνικό Αγώνα. Ωστόσο, υπήρχαν και εκείνοι που ενεργούσαν υπό την επήρεια παλιών συνηθειών. Επιπλέον, ο Ρετζέπ Ρέις επικρίθηκε για το γεγονός ότι μερικές φορές έπαιρνε βίαια χρήματα ή αγαθά από τους πλούσιους για να θρέψει το συνεχώς αυξανόμενο απόσπασμά του. Όλα αυτά οδήγησαν στο να θυμούνται αρνητικά κατά καιρούς τον Ρετζέπ Ρέις και τους άνδρες του, οι οποίοι είχαν προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στον Εθνικό Αγώνα. Υπήρχαν αναφορές ότι ορισμένοι από τους κρατούμενους που απελευθερώθηκαν από τη φυλακή της Ριζέπ για να ενταχθούν στον Ρετζέπ Ρέις είχαν εμπλακεί σε ληστείες καθ' οδόν. Για να αποτραπεί αυτό, στάλθηκε τηλεγράφημα στο Αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου ζητώντας να «εμποδιστούν οι εθελοντές που έφταναν από διάφορα μέρη για να ενταχθούν στις δυνάμεις του Ρετζέπ Ρέις να προκαλέσουν αναταραχές ». Λόγω των επεισοδίων που συνέβησαν στο Μπαρτίν, το Ερεγλί, το Τζιντέ και τις γύρω περιοχές, οι εθελοντές διασφαλίστηκε ότι θα ενταχθούν στο απόσπασμα του Ρετζέπ Ρέις με αυστηρά οργανωμένο τρόπο και υπό στρατιωτικό έλεγχο.
Μετά τη νίκη του Εθνικού Αγώνα, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασάς κάλεσε τον Ρετζέπ Ρέις στην Άγκυρα. Ο Πασάς υποδέχτηκε θερμά τον αρχηγό της πολιτοφυλακής, ο οποίος είχε εργαστεί ακούραστα για να εκπληρώσει κάθε εντολή που του είχε δοθεί, στην Άγκυρα. Τον αποκαλούσε «θείο» και του έδειξε μεγάλο σεβασμό.
Μετά τον πόλεμο, μερικά από τα μέλη του αποσπάσματος επέστρεψαν στη Ριζέ, άλλα στην Κωνσταντινούπολη. Κάποια εγκαταστάθηκαν σε ιδιοκτησίες που είχαν εκκενωθεί από Έλληνες στο Καράσου και γύρω από αυτό.
Ο Ρετζέπ Ρέις εγκαταστάθηκε αρχικά στη γη που του είχε παραχωρηθεί στο χωριό Κιζίλτζικ. Αργότερα, μετακόμισε στο Γενιμαχαλέ, το οποίο βρίσκεται στην ακτή. Έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του. Απεβίωσε στις 11 Ιουνίου 1928 και τάφηκε στο νεκροταφείο δίπλα στο Μεγάλο Τζαμί Καράσου. Ο Ρετζέπ Ρέις τιμήθηκε με το Μετάλλιο Ανεξαρτησίας με τις Κόκκινες Ρίγες από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση για τις υπηρεσίες του στον Εθνικό Αγώνα. Σε διάφορα έγγραφα που γράφτηκαν μετά τον πόλεμο, αναφέρεται με βαθμούς και τίτλους όπως «Διοικητής Πολιτοφυλακής», «Λοχαγός Πολιτοφυλακής», «Λοχαγός Ιππικού Πολιτοφυλακής» και «Έφεδρος Υπολοχαγός Πολιτοφυλακής».
İpsiz Recep, Ήρωας του Εθνικού Αγώνα / Ümit Kayaçelebi
Γράφει: Ümit Kayaçelebi - ΗΡΩΑΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ IPSİZ RECEP
ΣΥΝΤΑΓΗ ΗΡΩΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ IPSIZ
Ήρωας του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, ο οποίος γεννήθηκε στη γειτονιά Πορτακαλλί της Ριζέ στις αρχές της δεκαετίας του 1860.
Γνωστός ως Ιψίζ Ρετζέπ, γιος του Χουσεΐν από την οικογένεια Εμιραιλογουλαρί, μετέφερε εμπορεύματα μεταξύ Ριζέ και Μπατούμ για πολλά χρόνια χρησιμοποιώντας μια φορτηγίδα. Μετά την απόπειρα δολοφονίας του Αμπντούλ Χαμίτ το 1905, βρέθηκε στην Τιφλίδα. Συγκρούστηκε με τους Ντασνάκ. Επειδή καταζητούνταν, μετακόμισε στο Μπατούμ και άρχισε να εργάζεται ως αρτοποιός.
Κατά τη διάρκεια της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υιοθέτησε πατριωτική στάση και υπηρέτησε στην Επιτροπή Ένωσης και Προόδου, στην Ειδική Οργάνωση, στην Εταιρεία Καρακόλ και στις Εθνικές Δυνάμεις, συμμετέχοντας ενεργά στις δραστηριότητές τους. Επειδή ήταν άτακτος, ανυπάκουος και κάπως γενναιόδωρος, ονομαζόταν «Ιψίζ Ρετζέπ» (που σημαίνει «Ρετζέπ χωρίς σχοινί»). Ήταν σαν τις καταιγίδες της Μαύρης Θάλασσας... Έγινε μια αξέχαστη προσωπικότητα στον Εθνικό μας Αγώνα.
ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
. Για ένα διάστημα κατέφυγε ακόμη και σε ληστείες. Ενώ έκανε λαθρεμπόριο αλατιού, συνελήφθη από τους Ρώσους. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση, δραπέτευσε από τη Σιβηρία και επέστρεψε στην Τουρκία. Το 1918, ήταν μέλος της ομάδας που πρωτοστάτησε στην απελευθέρωση της Ριζούντας.
Εργάστηκε επίσης στη ναυτιλία για να ζήσει. Ακολουθώντας οδηγίες του Ταλάτ Πασά, ηγέτη του Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου στη Γερμανία, εντάχθηκε στον Εθνικό Αγώνα. Ο Ματαρατζή Μεχμέτ Εφέντη, εκπρόσωπος του Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου στη Ριζέ, έφερε επίσης τις οδηγίες του Μουσταφά Κεμάλ Πασά για τη δημιουργία ενός αποσπάσματος.
Αυτός, μαζί με μια ομάδα πατριωτών που συγκέντρωσε από την περιοχή, άρχισε να πολεμά στη γραμμή Adapazarı-Karasu-Kefken. Ήταν πλέον αφοσιωμένο μέλος της παράνομης Εταιρείας Karakol... Δεν έδειξε κανένα έλεος στις ελληνικές και αρμενικές συμμορίες μέσω των ανταρτικών ενεργειών.
Τους διέλυσε. Εξασφάλισε την οδό διέλευσης προς την Άγκυρα. Επίσης, εξαπέλυσε επιδρομές εναντίον του βρετανικού και του ελληνικού στρατού. Το απόσπασμα που σχημάτισε ονομάστηκε Απόσπασμα Ιψίζ Ρετζέπ. Ο βαθμός του ήταν Λοχαγός Πολιτοφυλακής...
Ο καθηγητής Εμίν Γκιουρσές, απόγονος τρίτης γενιάς και μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Σακάρια, αφηγείται την αφοσίωσή του στον Μουσταφά Κεμάλ Πασά ως εξής, παραθέτοντας τα λόγια του συμπολεμιστή του, Τσεκμισίν Μπαϊράμ Αλί: «Ενώ βρισκόταν στο Καράσου, είχε κάποιον δίπλα του να διαβάζει δυνατά τα τηλεγραφήματα που έστελνε ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά, και εκείνοι στέκονταν όρθιοι και άκουγαν ενώ τα τηλεγραφήματα διαβάζονταν». (Aydınlık, 2 Νοεμβρίου 2008, σελ. 52.)
Ο ΡΕΤΖΕΠ ΡΕΙΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΑΝΤΩΝ.
Ο Ρετζέπ Ρέις δρούσε επίσης στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Είναι ιδιαίτερα διάσημος για τις επιδρομές του εναντίον της συμμορίας Αντών. Σε μια από αυτές τις επιδρομές, η οποία αποτέλεσε και θέμα τηλεοπτικής σειράς με πρωταγωνιστή τον Καντίρ Ινανίρ και προβλήθηκε στο TRT το 2008, η «Εμιτσέ», η οποία μπήκε στην ταβέρνα όπου σύχναζε ο Αντών ως σερβιτόρος, πυροβόλησε και σκότωσε τον Αντών.
Επίσης, διέλυσε τη συμμορία του. Μετά από αυτή την επιδρομή, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Ρετζέπ Ρέις. Ωστόσο, δεν μπόρεσαν να τον συλλάβουν εύκολα. Ένα σημαντικό έργο για τον Ρετζέπ Ρέις ήταν το λαθρεμπόριο όπλων μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας.
Ειδικά πριν από τη Μάχη της Σαγγαρίας, ενώ έκανε λαθρεμπόριο όπλων στη Μαύρη Θάλασσα χρησιμοποιώντας μαούνες, έχασε πολλούς συντρόφους του σε μια καταιγίδα. Ο ίδιος παραλίγο να πνιγεί. Διέσωσε επίσης το πλοίο Alemdar σε μια επιτυχημένη επιχείρηση. Κατέλαβε πολλά ακόμη εχθρικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα και τα παρέδωσε στους εθνικιστές... Με την αφοβία του, έδινε πάντα εμπιστοσύνη στους μαχητές της αντίστασης και φόβο στον εχθρό.
Κατατάχθηκε στον τακτικό στρατό, επιδεικνύοντας πειθαρχία κατά τη διάρκεια της μετάβασης, και σχημάτισε το 3ο Τάγμα του 41ου Συντάγματος στις 8 Μαΐου 1921. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το απόσπασμά του είχε φτάσει τους 1.200 άνδρες.
Υπηρέτησε υπό τις διαταγές των Καζίμ και Αλή Φουάτ Πασά. Η μονάδα του πολέμησε ηρωικά στη Μάχη της Σαγγαρίας. Όταν δεν είχαν ξιφολόγχες και τα πυρομαχικά τους τελείωσαν, πολέμησαν με τα κυρτά μαχαίρια που κουβαλούσαν στη μέση τους. Ο Εμιτζέ τραυματίστηκε στις μάχες. Η μονάδα του συμμετείχε στη Μεγάλη Επίθεση, ωστόσο, ο ίδιος δεν μπόρεσε να συμμετάσχει επειδή ήταν τραυματίας.
Μετά τη νίκη του Εθνικού Αγώνα,
ο Ιψίζ Ρετζέπ, ο οποίος αποσύρθηκε στο σπίτι του στο Καράσου της Σαγγαρίας, δώρισε τη σύνταξη βετεράνου των 250 λιρών στην Αεροπορική Εταιρεία και έζησε μια απλή ζωή.
Κράτησε 6 στρέμματα από τη γη που του δόθηκε και μοίρασε τα υπόλοιπα σε όσους είχαν ανάγκη. Το Μετάλλιο Ανεξαρτησίας έγινε το μεγαλύτερο καμάρι του. Τον υποδέχτηκε επίσης ο Ατατούρκ στην Άγκυρα. Απέρριψε την προσφορά να ασχοληθεί με την πολιτική, λέγοντας: «Μια αλεπού δεν έχει δουλειά στην αγορά!» Χάσαμε τον ηρωικό «θείο» του Εθνικού Αγώνα στις 11 Ιουνίου 1928, στο Καράσου της Σαγγαρίας, σε ηλικία 68 ετών. Χρόνια αργότερα, ο τάφος του μετατράπηκε σε αναμνηστικό τάφο.
Πηγή *(Mümin Yıldıztaş, İpsiz Recep 'Emice', Εκδόσεις Yeditepe, Κωνσταντινούπολη, 2009. )
